| |
|
|
|
|
| |
|
ਕੱਲਾ ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਿਓ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ
ਹਾਲੇ ਸਹਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਹੈ ਦਰਦਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਦਾ।
|
|
|
| |
|
ਲੋੜ ਮੇਰੀ ਪੈ ਗਈ ਜੇ ਕਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਦੋਸਤੋ
ਲੱਭ ਲੈਣਾ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਸੰਗਰਾਮ ਦੀ ਹਰ ਭੀੜ 'ਚੋਂ।
|
|
|
| |
|
ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਤੇਰਾ ਦਰਦ ਹੈ ਜਦ ਹਰ ਥਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਆਵਾਂ ਮੈਂ ਦੋਸਤਾ।
|
|
|
| |
|
ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ ਕਿ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਵੰਡ ਲਏ
ਗ਼ਮ ਤਾਂ ਵਰਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਨ।
|
|
|
| |
|
ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਗ਼ਮ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਗਏ
ਜਾਵੇ ਨਾ ਉਕਤਾ ਇਹ ਕੱਲਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ।
|
|
|
| |
|
ਜਦ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਤੂੰ ਹੋ ਤੁਰਿਆਂ
ਢਲ ਗਏ ਨੇ ਪ੍ਰਛਾਵੇਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਤੇ।
|
|
|
| |
|
ਜਦ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਦਿਲ 'ਚ ਚਾਹ ਹੈ ਉਗਮਦੀ
ਰਾਤ ਦੇ ਗਲ ਲੱਗਕੇ ਮੈਂ ਸ਼ਬਨਮ ਦੇ ਵਾਂਗੂ ਰੋ ਲਵਾਂ।
|
|
|
| |
|
ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਮੈਂ ਹੋ ਗਿਆਂ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਦੋਸਤਾ
ਰਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਸੁੰਨੀ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਚੰਦ ਬਿਨ।
|
|
|
| |
|
ਮਿੱਠੇ ਹੰਝੂ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਪੀੜਾਂ, ਮਿੱਠੇ ਹਉਕੇ ਹਾਵੇ
ਆਪਣਿਆਂ ਨੇ ਤੋਹਫੇ ਦਿੱਤੇ, ਕਿੱਦਾਂ ਮਾੜੇ ਕਹੀਏ।
|
|
|
| |
|
ਹੰਝੂ ਮੈਂ ਤੱਕ ਕੇ ਉਹਦੇ ਨੈਣੀਂ, ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ
ਐਨੀ ਕੀ ਗੱਲ ਏ ਹੋ ਗਈ ਪੱਥਰ ਵੀ ਰੋ ਪਏ!
|
|
|
| |
|
ਉਹਦੇ ਕੋਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੱਸ ਰਹੇ ਨੇ
ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੀਤੀ 'ਤੇ ਪਛਤਾ ਰਿਹਾ ਏ।
|
|
|
| |
|
ਦਿਲ ਘਟਦਾ ਹੈ ਮੇਰਾ ਤੱਕ ਕੇ ਇਹ ਮਾਯੂਸ ਹਵਾਵਾਂ
ਰੱਬਾ ਖੈਰ ਕਰੀਂ ਉਹ ਮੇਰਾ ਯਾਰ ਸਲਾਮਤ ਹੋਵੇ।
|
|
|
| |
|
|
|
|